Lotopałanki karłowate (sugar gliders, Petaurus breviceps) występują w wielu odmianach kolorystycznych (ang. color morphs), które powstały dzięki selektywnej hodowli. Różnią się one barwą futra, wzorem pręg na grzbiecie oraz odcieniami pyska i ogona 🐾.

🎨 Odmiany kolorystyczne lotopałanek

🌑 Klasyczne

• Classic Grey – najpopularniejsza i naturalna odmiana; szaro-srebrne futro, czarna pręga na grzbiecie i czarny ogon.
• Black Beauty – ciemniejsza odmiana klasycznej, intensywnie czarna pręga, ciemniejszy pyszczek i ogon.

⚪ Jasne i rozjaśnione

• White Face Blonde (WFB) – brak czarnych pasków na policzkach, jaśniejsza twarz i szyja.
• Leucistic (Leu) – całkowicie biała lotopałanka z czarnymi oczami (nie mylić z albinosem).
• Albino – całkowicie biała, ale z czerwonymi/różowymi oczami.
• Platinum – srebrzysto-szara z bardzo jasną pręgą, delikatne kontrasty.
• Cremino – beżowo-kremowa, z rubinowymi lub czerwonymi oczami.

🟡 Ciepłe odcienie

• Cinnamon – futro w ciepłym, brązowo-cynamonowym odcieniu.
• Champagne – rozjaśniony brąz, często z różowym nosem i uszami.

🌀 Odmiany „mozaikowe” i rzadkie

• Mosaic – różne kombinacje białych i szarych (czasem czarnych) plam; każda mozaika jest unikalna.
  • Ringtail Mosaic – charakterystyczny ogon w biało-czarne pierścienie.
  • Piebald – duże nieregularne plamy bieli na ciele.
• Marble – nieregularne przejścia kolorów, efekt „marmurka”.
• Silver – srebrzysty odcień futra, rozjaśniona wersja klasycznej szarości.

🔮 Hybrydy i rzadko spotykane

Często powstają także mieszanki odmian (np. Leu het, Platinum het, Mosaic + WFB), gdzie zwierzę może być wizualnie jednego koloru, ale genetycznie nosić inne cechy, które ujawnią się w potomstwie.

📌 Hodowcy często oznaczają zwierzęta nie tylko po wyglądzie, ale też po genach (het – „heterozygota”), np. „Classic Grey 100% het Leu” oznacza klasycznie ubarwioną lotopałankę, która niesie gen białego ubarwienia leucistic.

🐾 Lotopałanka Classic Grey

📌 Wygląd

• Futro: szaro-srebrne, naturalny kolor dzikich lotopałanek.
• Pręga grzbietowa: wyraźna, czarna linia biegnąca od nosa aż do ogona.
• Ogon: czarny, gęsty, długi, służy do stabilizacji podczas skoków.
• Twarz: jasno-szara, często z delikatnymi, ciemnymi znakami wokół oczu.
• Brzuch: jasnoszary lub kremowy.

🧬 Genetyka

• Classic Grey to forma naturalna, nie posiada dodatkowych mutacji genetycznych.
• Jest genetycznym „punktem wyjścia” do hodowli innych kolorów (np. White Face Blonde, Leucistic).

🟢 Cechy charakterystyczne

• Naturalna i stabilna genetycznie – większość hodowli rozpoczynała od Classic Grey.
• Wytrzymała i zdrowa – mniej predysponowana do problemów genetycznych niż odmiany silnie wyhodowane.
• Akceptacja pokarmu: chętnie je mieszanki, owoce i warzywa, podobnie jak inne odmiany.

📌 Podsumowanie

Classic Grey to standardowa, dzika odmiana lotopałanki, z charakterystyczną czarną pręgą na grzbiecie i szaro-srebrnym futrem. Jest bazą dla wszystkich hodowlanych mutacji i idealnym wyborem dla osób, które cenią naturalny wygląd i stabilną genetykę.

🐾 Lotopałanka Black Beauty

📌 Wygląd

• Futro: głęboka czerń lub bardzo ciemna szarość; całe ciało jednolicie ciemne.
• Pręga grzbietowa: czarna, często niemal zlewa się z resztą futra, przez co może być mniej widoczna niż u Classic Grey.
• Ogon: czarny, czasami z minimalnym odcieniem szarości przy nasadzie.
• Twarz: ciemna, brak wyraźnych jasnych oznaczeń; oczy ciemne.
• Brzuch: ciemny szary lub czarny (w zależności od osobnika).

🧬 Genetyka

• Black Beauty powstała w wyniku selektywnej hodowli Classic Grey, aby uzyskać mocno ciemne futro.
• Nie jest mutacją „ekstremalną” jak Leucistic czy Axanthic, ale skupia się na intensywnym ciemnym pigmentowaniu.

🟢 Cechy charakterystyczne

• Wyjątkowy wygląd – całkowicie ciemne futro przyciąga uwagę hodowców i kolekcjonerów.
• Stabilna genetyka – rzadziej występują wady wynikające z mutacji, jak w odmianach albino czy Leucistic.
• Akceptacja pokarmu: podobna jak u innych odmian; chętnie przyjmuje mieszanki OHPW, SGS2 czy TPG.

📌 Podsumowanie

Black Beauty to ciemna, elegancka odmiana Classic Grey, ceniona za jednolite, głębokie futro i wyrazisty wygląd. Idealna dla hodowców szukających kontrastowej i efektownej lotopałanki przy zachowaniu stabilnej genetyki.

🐾 Lotopałanka White Face Blonde (WFB)

📌 Wygląd

• Futro: jasnoszare lub srebrzyste na ciele, bardzo rozjaśnione w porównaniu z Classic Grey.
• Twarz: jasna, niemal biała – stąd nazwa „White Face” (biała twarz).
• Pręga grzbietowa: ciemna lub średnio szara, wyraźna, ale kontrast łagodniejszy niż u Classic Grey.
• Ogon: czarny lub ciemnoszary z delikatnym przejściem w jaśniejszą podstawę.
• Brzuch: kremowy lub jasnoszary.

🧬 Genetyka

• WFB powstała w wyniku selektywnej hodowli Classic Grey, aby uzyskać jaśniejszą twarz i delikatniejszą kolorystykę futra.
• Nie jest mutacją ekstremalną jak Leucistic czy Albino, ale genetycznie nosi cechy jasnego umaszczenia.
• Można ją łączyć z innymi odmianami, np. WFB + Axanthic lub WFB + Mosaic, tworząc rzadkie warianty.

🟢 Cechy charakterystyczne

• Bardzo efektowna wizualnie – jasna twarz kontrastuje z ciemniejszą pręgą i ogonem.
• Stabilna genetyka – rzadziej występują problemy związane z mutacjami koloru.
• Charakter i akceptacja pokarmu – jak u innych lotopałanek, chętne do jedzenia mieszanki, owadów, owoców i warzyw.

📌 Podsumowanie

White Face Blonde to jasna, elegancka odmiana Classic Grey, wyróżniająca się białą twarzą i srebrzystym futrem. Idealna dla hodowców i miłośników lotopałanek, którzy cenią kontrast między twarzą a resztą ciała i chcą zachować stabilną genetykę.

🐾 Lotopałanka Cremino

📌 Charakterystyka

• Kolor futra: jasny, beżowo–kremowy.
• Odcień: całe ciało ma delikatny, „kawowo–mleczny” kolor, bardziej ciepły niż biały Leucistic czy Albino.
• Pręga grzbietowa: obecna, ale brązowa lub jasnobrązowa, dużo subtelniejsza niż u Classic Grey.
• Ogonek: beżowo–kremowy, dopasowany do reszty futra.
• Oczy: ciemne (czarne/brązowe), wyraźnie kontrastujące z jasnym ubarwieniem.

🧬 Genetyka

• Cremino to recesywna mutacja.
• Cremino = brak czarnego pigmentu (melaniny), ale zachowany żółty pigment (xanthin) → dlatego futro ma ciepły, kremowo–beżowy odcień.
• Odmiana bardzo ceniona i rzadko spotykana, szczególnie poza dużymi hodowlami.
• Może być łączona z innymi mutacjami, np. Cremino Mosaic, co daje niezwykle efektowne wzory.

Z naukowego i genetycznego punktu widzenia Cremeino to odmiana Albino T+ (Tyrozynazo-dodatnia).

Wyjaśnienie naukowe

​Różnica między tymi dwiema odmianami sprowadza się do enzymu tyrozynazy, który jest niezbędny do produkcji pigmentu (melaniny):

1. ​Albino (T-): Organizm w ogóle nie produkuje tyrozynazy. Wynikiem jest całkowity brak pigmentu – białe futro i jasnoczerwone oczy.
2. ​Cremeino (T+): Tyrozynaza jest obecna, ale jej synteza jest upośledzona. Organizm produkuje minimalną ilość pigmentu, co nadaje futru ciepły, kremowy odcień i sprawia, że oczy są ciemniejsze (często określane jako "wine red").

​W świecie genetyki lotopałanek termin "Cremeino" jest nazwą handlową dla specyficznej mutacji albinotycznej, która różni się od klasycznego albinizmu (Albino T-).

🟢 Cechy wyróżniające

• Ciepły, kremowy kolor futra, unikatowy w porównaniu do zimnej bieli (Leucistic, Albino).
• Brązowa pręga grzbietowa, delikatniejsza niż u Classic Grey.
• Ciemne oczy, dzięki czemu łatwo odróżnić od Albino (z czerwonymi oczami).
• Jedna z najbardziej eleganckich i poszukiwanych mutacji w hodowlach.

📌 Podsumowanie:
Lotopałanka Cremino to kremowo–beżowa odmiana z delikatną brązową pręgą i ciemnymi oczami. Powstała w wyniku recesywnej mutacji i charakteryzuje się ciepłym odcieniem futra, odróżniającym ją od śnieżnobiałych Leucistic czy Albino. Jest to jedna z bardziej prestiżowych i rzadkich odmian, ceniona w hodowlach za subtelną, elegancką barwę i unikalny wygląd.

🐾 Lotopałanka Leucistic

📌 Charakterystyka

• Kolor futra: całkowicie białe, brak pigmentu w sierści.
• Odcień: jednolicie biały, bez plamek i cieniowań.
• Pręga grzbietowa: brak pręgi – to jedna z cech odróżniających od innych odmian.
• Ogonek: również biały, w całości dopasowany do reszty futra.
• Oczy: czarne, kontrastujące z białym futrem.

🧬 Genetyka

• Leucistic to wynik mutacji powodującej całkowity brak pigmentu (melaniny i xanthin).
• Leucistic = biały kolor futra przy zachowaniu ciemnych oczu.
• W hodowli można łączyć Leucistic z innymi mutacjami, co daje niezwykle rzadkie i atrakcyjne wizualnie odmiany (np. Leucistic Mosaic).

🟢 Cechy wyróżniające

• Jednolita biel futra – brak jakichkolwiek wzorów i pręgi.
• Kontrastujące, czarne oczy – odróżnia od Albino, gdzie oczy są czerwone.
• Jedna z najbardziej poszukiwanych i prestiżowych odmian w hodowlach.
• Z natury podobna w zachowaniu do innych odmian – aktywna, towarzyska i ciekawska.

📌 Podsumowanie:
Lotopałanka Leucistic to śnieżnobiała odmiana z ciemnymi oczami, całkowicie pozbawiona pigmentu w futrze. Brak pręgi i wzorów sprawia, że wyróżnia się unikalnym, czystym wyglądem i jest jedną z najbardziej cenionych odmian w hodowlach.

🐾 Lotopałanka Albino

📌 Charakterystyka

• Kolor futra: całkowicie biało–kremowe (brak ciemnych barwników).
• Odcień: jednolity, mleczno-biały, czasem z delikatnym kremowym tonem.
• Pręga grzbietowa: brak pręgi lub bardzo słabo widoczna.
• Ogonek: biały, dopasowany kolorystycznie do reszty futra.
• Oczy: czerwone lub różowe – to najbardziej charakterystyczna cecha odróżniająca Albino od Leucistic.

🧬 Genetyka

• Albino to mutacja powodująca brak melaniny (ciemnego pigmentu).
• Albino = brak czarnego pigmentu, ale również brak żółtego barwnika → futro jest białe/kremowe, a oczy czerwone z powodu prześwitujących naczyń krwionośnych.
• Mutacja recesywna – aby urodziła się Albino, oba rodzice muszą nieść ten gen.
• Może być łączona z innymi mutacjami (np. Albino Mosaic), co daje bardzo rzadkie i efektowne kombinacje.

🟢 Cechy wyróżniające

• Czerwone oczy – główna cecha odróżniająca od Leucistic.
• Biało–kremowe futro, bez pręgi i wzorów.
• Jedna z najrzadszych odmian, bardzo ceniona w hodowlach.
• Wrażliwsze oczy – Albino mogą mieć trudności z intensywnym światłem.

📌 Podsumowanie:
Lotopałanka Albino to biało–kremowa odmiana z czerwonymi oczami, pozbawiona melaniny. Brak wzorów i pręgi, a także charakterystyczne oczy sprawiają, że jest to jedna z najbardziej wyjątkowych i rzadkich odmian kolorystycznych.

🐾 Lotopałanka Platinum

📌 Charakterystyka

• Kolor futra: jasnoszary o bardzo rozjaśnionym, srebrzysto-białym odcieniu.
• Odcień: wygląda jak „wybielona” wersja Classic Grey – futro jest jaśniejsze i bardziej pastelowe.
• Pręga grzbietowa: obecna, ale zwykle jaśniejsza i delikatniejsza niż u klasycznej szarości.
• Ogonek: jasnoszary lub biało-szary, spójny z resztą futra.
• Oczy: ciemne, standardowe (czarne/brązowe).

🧬 Genetyka

• Platinum to mutacja recesywna.
• Platinum = rozjaśnienie ubarwienia, zachowany jest zarówno czarny (melanina), jak i żółty pigment (xanthin), ale w dużo mniejszym nasyceniu.
• W połączeniu z innymi mutacjami daje wyjątkowe kombinacje, np.:
  • Platinum Mosaic – srebrzyste futro z mozaikowymi wzorami,
  • Platinum Leucistic – bardzo jasna, niemal śnieżnobiała wersja.

🟢 Cechy wyróżniające

• Delikatny, rozjaśniony szary odcień futra.
• Subtelna pręga – kontrastuje mniej niż w Classic Grey.
• Często porównywana do Axanthic, ale w odcieniu bardziej „srebrno-białym” niż „stalowo-szarym”.
• Rzadka i ceniona odmiana, uważana za jedną z piękniejszych wizualnie.

📌 Podsumowanie:
Lotopałanka Platinum to jasnoszara, srebrzysta odmiana z delikatną pręgą grzbietową i ciemnymi oczami. Jest wynikiem recesywnej mutacji, daje wyjątkowe efekty w połączeniu z innymi genami i należy do bardziej rzadkich oraz prestiżowych odmian w hodowlach.

🐾 Lotopałanka Cinnamon

📌 Charakterystyka

• Kolor futra: ciepły, brązowo–rudy (odcień cynamonu).
• Odcień: futro wyraźnie cieplejsze niż u Classic Grey, wpada w jasny brąz, rudy lub miodowy ton.
• Pręga grzbietowa: wyraźna, ciemniejsza (czekoladowa/brązowa), dobrze kontrastująca z futrem.
• Ogonek: brązowo–szary lub rudawy, spójny z resztą ciała.
• Oczy: ciemne, standardowe (czarne/brązowe).

🧬 Genetyka

• Cinnamon to mutacja recesywna.
• Cinnamon = obecność większej ilości pigmentu w ciepłych barwach (phaeomelanina / xanthin) → dlatego futro ma rudawe, „cynamonowe” tony.
• Może być krzyżowana z innymi odmianami (np. Cinnamon Mosaic), co daje rzadkie i ciekawe efekty kolorystyczne.

🟢 Cechy wyróżniające

• Rudawy/brązowy ton futra, wyraźnie cieplejszy niż u Classic Grey.
• Mocno kontrastująca, ciemniejsza pręga na grzbiecie.
• Łatwo rozpoznawalna dzięki „cynamonowemu” odcieniowi.
• Rzadsza odmiana, atrakcyjna dla hodowców szukających nietypowych barw.

📌 Podsumowanie:
Lotopałanka Cinnamon to ciepła, brązowo–ruda odmiana z wyraźną pręgą grzbietową i ciemnymi oczami. Jest wynikiem recesywnej mutacji i wyróżnia się unikatowym, cynamonowym odcieniem futra, dzięki czemu stanowi ciekawą alternatywę dla klasycznych i srebrzystych odmian.

🐾 Lotopałanka Mosaic

📌 Charakterystyka

• Kolor futra: biały z dodatkiem nieregularnych szarych, czarnych lub kremowych plam.
• Odcień: mozaikowy wzór – każdy osobnik ma unikalny układ plamek i pasów, dlatego nie ma dwóch identycznych Mosaic.
• Pręga grzbietowa: może być przerwana, zanikająca lub całkowicie nieobecna w zależności od wzoru.
• Ogonek: często biały lub częściowo ciemny, czasem z charakterystyczną białą końcówką („white tip”).
• Oczy: ciemne (czarne/brązowe).

🧬 Genetyka

• Mosaic to dominująca mutacja, dlatego łatwo przekazywana w hodowli.
• Wzór jest poligeniczny – ilość i układ białego futra różni się u poszczególnych osobników.
• Może być łączona z innymi mutacjami, tworząc bardzo rzadkie kombinacje, np.:
  • Platinum Mosaic – jasne srebrzyste futro z mozaikowymi wzorami,
  • Cremino Mosaic – kremowo–beżowe futro z plamkami,
  • Albino Mosaic – białe futro z czerwonymi oczami i nieregularnym wzorem.

🟢 Cechy wyróżniające

• Unikalny, niepowtarzalny wzór futra – każdy osobnik ma inny układ plam.
• Występują różne warianty (od prawie całkowicie białych po intensywnie nakrapiane).
• Często mają charakterystyczny biały czubek ogona („white tip”).
• Bardzo popularne w hodowlach ze względu na efektowny wygląd i możliwość łączenia z innymi mutacjami.

📌 Podsumowanie:
Lotopałanka Mosaic to biała odmiana z unikalnymi, nieregularnymi plamami i często białą końcówką ogona. Jest to mutacja dominująca, łatwa do łączenia z innymi odmianami, dzięki czemu daje ogromne możliwości w hodowli i tworzeniu niezwykle efektownych kombinacji kolorystycznych.

🐾 Lotopałanka Mosaic – warianty

1️⃣ White Mosaic

• Kolor futra: dominująca biel z nieregularnymi plamami szarymi, czarnymi lub kremowymi.
• Pręga grzbietowa: zwykle słabo widoczna lub całkowicie nieobecna.
• Ogonek: biały, często z charakterystyczną białą końcówką („white tip”).
• Oczy: ciemne (czarne/brązowe).
• Genetyka: dominująca mutacja, poligeniczny układ białych plam.
• Cechy wyróżniające: efektowny kontrast białego futra z plamami, każdy osobnik ma unikalny wzór.

2️⃣ Ringtail Mosaic

• Kolor futra: biały z mozaikowymi plamami, ogonek zwykle ciemniejszy z białym pierścieniem na końcu.
• Pręga grzbietowa: przerwana lub zanikająca.
• Ogonek: ciemny z białym pierścieniem na końcu (stąd nazwa „Ringtail”).
• Oczy: ciemne.
• Genetyka: dominująca, efekt poligeniczny, podobnie jak White Mosaic.
• Cechy wyróżniające: charakterystyczny pierścień na ogonie, bardzo efektowny wizualnie.

3️⃣ Platinum Mosaic

• Kolor futra: jasnoszary / srebrzysty z nieregularnymi ciemniejszymi plamami.
• Pręga grzbietowa: delikatna lub przerywana.
• Ogonek: jasnoszary, często z ciemnymi plamkami.
• Oczy: ciemne.
• Genetyka: kombinacja mutacji Platinum (rozjaśnienie barwy) + mozaikowy wzór.
• Cechy wyróżniające: srebrzysty odcień z mozaikowymi plamkami, elegancki i rzadki wariant.

4️⃣ Cremino Mosaic

• Kolor futra: kremowo–beżowy z nieregularnymi plamami brązowymi lub szampańskimi.
• Pręga grzbietowa: delikatna, czasem przerywana.
• Ogonek: kremowo–beżowy z plamkami.
• Oczy: ciemne.
• Genetyka: kombinacja Cremino (ciepły kremowy kolor) + mozaikowy wzór.
• Cechy wyróżniające: ciepły, kremowy odcień futra z nieregularnymi plamami, unikatowy wygląd każdego osobnika.

5️⃣ Albino Mosaic

• Kolor futra: biało–kremowy z mozaikowymi plamami, oczy czerwone.
• Pręga grzbietowa: zazwyczaj nieobecna.
• Ogonek: biały lub częściowo kremowy z plamami.
• Oczy: czerwone (cecha Albino).
• Genetyka: połączenie mutacji Albino + mozaikowy wzór.
• Cechy wyróżniające: czerwone oczy i biało–kremowe futro z nieregularnymi plamami – bardzo rzadka i efektowna odmiana.

📌 Podsumowanie:
Warianty Mosaic to mutacje dominujące z unikalnym, nieregularnym wzorem futra, dzięki którym każdy osobnik jest niepowtarzalny. Połączenie z innymi mutacjami (Platinum, Cremino, Albino) daje niezwykle efektowne kombinacje kolorystyczne, a charakterystyczne detale, jak „white tip” czy pierścień na ogonie, pozwalają łatwo rozpoznać poszczególne typy.

Lotopałanka Axanthic to jedna z ciekawszych i rzadszych odmian kolorystycznych, która powstała w wyniku selekcji genetycznej. Poniżej znajdziesz szczegółowy opis:

🐾 Lotopałanka Axanthic

📌 Charakterystyka

• Kolor futra: brak (lub bardzo zredukowana ilość) żółtego i czerwonego pigmentu w sierści.
• Odcień: całe futro ma barwę szaro-srebrną, srebrzysty odcień jest bardziej jednolity niż w klasycznej szarości (Classic Grey).
• Pręga grzbietowa: zwykle czarna lub ciemnoszara, wyraźnie kontrastuje z resztą ciała.
• Ogonek: czarny lub ciemny, podobnie jak pręga.
• Oczy: zazwyczaj ciemne, standardowe.

🧬 Genetyka

• Axanthic jest wynikiem mutacji genu odpowiadającego za pigmentację xanthinową.
• Axanthic = brak żółtego pigmentu (xanthin), ale czarny pigment (melanin) pozostaje.
• Może być łączony z innymi odmianami w hodowli, np. Axanthic Mosaic, Axanthic Leucistic – wtedy powstają rzadkie warianty wizualne.

🟢 Cechy wyróżniające

• Wyjątkowo jednolity, srebrzysty wygląd – futro wygląda jak „metaliczne szare”.
• Bardziej rzadka i ceniona w hodowlach niż Classic Grey.
• Zwykle spokojna i łagodna w charakterze, podobnie jak inne odmiany.

📌 Podsumowanie:
Lotopałanka Axanthic to szaro-srebrzysta odmiana pozbawiona żółtego pigmentu, z ciemną pręgą na grzbiecie i ciemnym ogonem. Genetycznie jest ciekawa, bo można ją łączyć z innymi mutacjami, tworząc unikalne kombinacje kolorystyczne.

🐾 Lotopałanka Melanistic

📌 Charakterystyka

• Kolor futra: bardzo ciemny, niemal czarny, jednolity.
• Odcień: głęboki, ciemnoszary do czarnego, bez widocznych czerwonych czy żółtych tonów.
• Pręga grzbietowa: zazwyczaj niewidoczna lub bardzo słaba, futro jednolicie ciemne.
• Ogonek: ciemny, jednolity z resztą ciała.
• Oczy: ciemne (czarne/brązowe), zwykle standardowe.

🧬 Genetyka

• Melanistic to mutacja recesywna lub poligeniczna zwiększająca ilość czarnego pigmentu (melaniny) w futrze.
• Jest genetycznie odwrotnością Axanthic – podczas gdy Axanthic redukuje pigment żółty (xanthin), Melanistic zwiększa pigment czarny.
• Może być łączona z innymi odmianami, np. Mosaic lub Marble, aby uzyskać rzadkie i kontrastowe warianty wizualne.

🟢 Cechy wyróżniające

• Bardzo ciemne futro, niemal jednolite, daje efekt „prawie czarnej” lotopałanki.
• Pręga grzbietowa zwykle niewidoczna, co wyróżnia ją od klasycznych szarych odmian.
• Elegancka i rzadsza odmiana w hodowlach, ceniona za mocny kontrast kolorystyczny.
• W połączeniu z Mosaic lub Marble powstają spektakularne wizualnie kombinacje.

📌 Podsumowanie:
Lotopałanka Melanistic to bardzo ciemna, niemal czarna odmiana z ciemnym ogonem i standardowymi oczami. Jest wynikiem recesywnej mutacji zwiększającej ilość melaniny i wyróżnia się jednolitym, głębokim kolorem futra.

🐾 Porównanie: Axanthic vs Melanistic

W BUDOWIE 👣

📌 Podsumowanie różnic

• Axanthic: brak żółtego pigmentu, futro szaro-srebrzyste, wyraźna pręga, efekt „metaliczny”.
• Melanistic: nadmiar ciemnego pigmentu (melanina), futro bardzo ciemne, jednolite, pręga praktycznie niewidoczna.
• Genetycznie: Axanthic redukuje xanthin, Melanistic zwiększa melaninę.

Genetyka lotopałanek karłowatych (Petaurus breviceps) to fascynujący temat, który w ostatnich latach doczekał się istotnych publikacji naukowych, szczególnie w kontekście ich ubarwienia oraz różnorodności gatunkowej.

​Oto zestawienie kluczowych informacji opartych na badaniach genetycznych:

​1. Rewolucja w Taksonomii (2020)

​Przez lata uważano, że lotopałanka karłowata to jeden gatunek występujący w Australii i Nowej Gwinei. Jednak badania DNA przeprowadzone przez australijskich naukowców (m.in. zespół Kevina Cassady’ego) wykazały, że mamy do czynienia z trzema odrębnymi gatunkami:

• ​Petaurus breviceps (właściwa lotopałanka karłowata),
• ​Petaurus notatus (najpowszechniejsza w Australii),
• ​Petaurus ariel.

​Wniosek naukowy: Wiele osobników w hodowlach domowych to prawdopodobnie hybrydy tych gatunków, co może wpływać na zmienność fenotypową (wygląd).

​2. Genetyka Ubarwienia (Morfy)

​Większość wiedzy o kolorach pochodzi z genetyki populacyjnej i doświadczeń hodowlanych, które stosują zasady dziedziczenia mendlowskiego.

​Geny Recesywne

​Aby cecha się ujawniła, zwierzę musi otrzymać kopię genu od obojga rodziców.

• ​Leucistic (Leucystyczne): Całkowicie białe z czarnymi oczami. Jest to cecha w pełni recesywna.
• ​Albino: Brak pigmentu, czerwone oczy. Również cecha recesywna.
• ​Caramel: Genotyp dający beżowo-karmelowe zabarwienie, często związany z większymi rozmiarami ciała (pochodzi od podgatunków z Nowej Gwinei).

​Geny Dominujące i Niepełna Dominacja

• ​White Face (WF): Cecha dominująca. Wystarczy jeden rodzic z tą cechą, by potomstwo mogło ją odziedziczyć (brak charakterystycznych "pasków" przy uszach).
• ​Mosaic (Mozaika): Cecha dominująca o bardzo zmiennej ekspresji. Genetyka nie potrafi jeszcze przewidzieć, w którym miejscu na ciele pojawią się białe plamy.

​3. Kariotyp i Struktura Genomu

​Badania cytogenetyczne określają strukturę chromosomową lotopałanek:

• ​Liczba chromosomów: Lotopałanki posiadają 2n = 22 chromosomy.
• ​Chromosomy płciowe: System XX (samica) i XY (samiec).

​4. Problem Depresji Inbredowej

​Badania nad populacjami w niewoli wskazują na wysokie ryzyko inbredu (chowu wsobnego).

• ​Skutki genetyczne: Zmniejszenie puli genowej prowadzi do wad serca, osłabienia układu odpornościowego oraz problemów z płodnością.
• ​Liniowanie (Lineage): Naukowcy i profesjonalni hodowcy kładą ogromny nacisk na prowadzenie baz danych (pedigree), aby unikać łączenia blisko spokrewnionych osobników, co jest kluczowe dla zachowania zdrowia populacji.

​5. Adaptacje Ewolucyjne w Genach

​Analiza genomu torbaczy z rodziny Petauridae wykazała specyficzne adaptacje w genach odpowiedzialnych za:

1. ​Metabolizm cukrów: Pozwala na efektywne trawienie nektaru i soków drzewnych.
2. ​Widzenie nocne: Wysoka ekspresja genów odpowiedzialnych za czułość pręcików w siatkówce oka.
3. ​Rozwój patagium (błony lotnej): Specyficzne szlaki sygnałowe białek (jak rodzina Wnt), które kierują rozwojem skóry między kończynami.

​Podsumowanie dla hodowców i pasjonatów

​Zrozumienie genetyki lotopałanek pozwala na odpowiedzialne planowanie hodowli. Najważniejszą zasadą jest unikanie łączenia dwóch osobników o nieznanym pochodzeniu, nawet jeśli wizualnie wydają się "czyste" genetycznie.

Przykładowy schemat dziedziczenia (Kwadrat Punnetta)

W genetyce lotopałanek używamy oznaczeń:

• ​Wielka litera (np. L) – gen dominujący (cecha widoczna).
• ​Mała litera (np. l) – gen recesywny (cecha ukryta, jeśli występuje z dominującym).

​1. Dziedziczenie cechy Leucistic (Recesywnej)

​Załóżmy, że parujemy dwa osobniki, które wyglądają standardowo (Classic), ale oboje są nosicielami genu białego ubarwienia (Het Leucistic). Ich genotyp to Ll.

Dwa nosiciele (Het Leu × Het Leu)

​To najczęstszy schemat dla cech recesywnych. Rodzice wyglądają zwyczajnie, ale oboje mają ukryty gen.

Wynik statystyczny:

• ​25% szans na osobnika Leucistic (ll).
• ​50% szans na osobnika Standard Het Leu (Ll) – wygląda normalnie, ale przekazuje gen dalej.
• ​25% szans na osobnika Standard (LL) – bez genu leucystycznego.

​

​2. Dziedziczenie cechy Mosaic (Dominującej)

​Mosaic to cecha dominująca, więc wystarczy jeden gen, by lotopałanka miała białe łaty. Jeśli sparujemy Mozaikę (Mm) ze Standardem (mm):

Wynik statystyczny:

• ​50% szans na Mosaic.
• ​50% szans na Standard.
• ​Uwaga: W przypadku mozaiki nie istnieje pojęcie "nosiciela" (Het) – albo zwierzę ma łaty, albo nie ma genu.

​Co się stanie, gdy połączymy Mosaic Het Leu ze Standardem Het Leu?

​To jedna z najciekawszych kombinacji w hodowli, ponieważ pozwala uzyskać tzw. Leucistic Mosaic lub białe mozaiki o bardzo jasnym ubarwieniu. Geny te segregują się niezależnie (zgodnie z II prawem Mendla).

Prawdopodobieństwo (Tabela zbiorcza)

​Oto skrócona tabela wyników dla najpopularniejszych parowań:

Co oznacza "66% Het" lub "50% Het"?

​W ofertach sprzedaży często zobaczysz takie oznaczenia. To czysta statystyka:

• ​66% Het: Osobnik pochodzi od dwóch nosicieli (Het × Het), wygląda standardowo, więc statystycznie ma 2/3 szans na bycie nosicielem.
• ​50% Het: Jeden rodzic był nosicielem, a drugi "czysty". Jest połowa szans, że młode przejęło gen.

​Dopóki taka lotopałanka nie da białego potomstwa w parze z innym nosicielem, nie mamy 100% pewności co do jej genotypu.

Ważna uwaga naukowa: Istnieje teoria (choć wciąż badana), że forma "Homozygous Mosaic" (MM) może być letalna (prowadzić do śmierci zarodka), dlatego doświadczeni hodowcy unikają łączenia dwóch mozaik ze sobą.

1. Jak czytać rodowód (Pedigree)

​W profesjonalnych bazach (jak np. The Pet Glider Database) rodowód jest prezentowany w formie drzewa genealogicznego.

• ​Linia męska (Sire): Zawsze na górze.
• ​Linia żeńska (Dam): Zawsze na dole.
• ​Oznaczenia kolorów: Często nazwy są kolorowe, co od razu sugeruje genotyp (np. niebieski dla White Face, biały dla Leucistic).

​2. Współczynnik COI (Inbred) – Granice Bezpieczeństwa

​Współczynnik ten mierzy prawdopodobieństwo, że obie kopie danego genu u potomka pochodzą od tego samego przodka.

Klasyfikacja COI (Współczynnik Inbredu)

• ​0% — Poziom: Idealny
  • ​Znaczenie: Brak wspólnych przodków w ostatnich 5–7 pokoleniach.
• ​< 5% — Poziom: Bezpieczny
  • ​Znaczenie: Bardzo dalekie pokrewieństwo, dopuszczalne w hodowli.
• ​12,5% — Poziom: Ryzykowny
  • ​Znaczenie: Potomstwo kuzynów 1. stopnia; ryzyko ujawnienia wad.
• ​25% — Poziom: KRYTYCZNY
  • ​Znaczenie: Krycie rodzeństwa lub rodzica z dzieckiem.
• ​> 25% — Poziom: DESTRUKCYJNY
  • ​Znaczenie: Skumulowany chów wsobny przez wiele pokoleń.

Uwaga: Wysoki inbred (powyżej 10-15%) drastycznie zwiększa ryzyko wystąpienia wad wrodzonych, takich jak ślepota, deformacje szczęki, problemy z nerkami oraz tzw. "failure to thrive" (młode przestają rosnąć i umierają bez wyraźnego powodu).

Najczęstsze schorzenia uwarunkowane genetycznie lub potęgowane przez wysoki inbred: